یاد نگاهش هر نفس دل را به آتش می کشد
بر این دل شیدای ما خط جدایی می کشد
ما دل به دریا می زنیم گر نی نی چشمان او
بر ساحل دریای دل موج رهایی می کشد
او گر ز ما دل کند و رفت تا مرز دریاهای دور
مجنون وار دل در رهش کشتی به دریا می کشد
گردون اگر یکدم نهد ما را به جای یکدگر
رشحه ز چشمان ترم تصویر باران می کشد
هر دم هویدا می شود گیسوی وهم انگیز او
با ناز و با دلدادگی ما را به دارش می کشد
عشق است و شور عاشقی در این ره دیوانگی
امید کم سوی وصال شب را به فردا می کشد
سپهر قریشی
